Jongensspeelgoed

Laatst verloor ik mijn telefoon. Gelukkig was de vinder zo alert het laatst gebelde nummer opnieuw te bellen, zodat ik direct -in ruil voor een bos bloemen- mijn telefoon weer kon ophalen. Je moet er als verse ondernemer toch niet aan denken dat al je telefoonnummers kwijt zijn! Helaas kreeg het apparaatje na zijn onfortuinlijke val wel last van kuren. Op de meest onverwachte momenten begon het keihard muziek van Janis Joplin af te spelen. Binnenkomende telefoontjes kon ik niet opnemen, omdat de toetsen het regelmatig lieten afweten. Kortom: tijd voor een nieuwe.

Mijn eigen whizzkind adviseerde mij een iPhone aan te schaffen. Kan ik overal in het land bij mijn email en heb ik overal internet. Natuurlijk had ik zo'n iPhone al vaker gezien, meestal in de handen van een licht verliefd kijkende man, die voortdurend bezig is het toestel te aaien. Zet twee iPhone adepten bij elkaar en de conversatie gaat alleen nog maar over welke Apps ze zich onlangs hebben aangeschaft en hoe handig dat wel niet is. Dat alles met de blik liefdevol op het toestel gericht en onder voortdurend gestreel.

Ik aarzelde of ik me in de (mannen) gezelschap zou moeten begeven. Maar mijn whizzkind is -zoals altijd- zeer overtuigend. Dus kreeg ik op een ochtend via de post ook zo'n ding in huis. En de voordelen zijn groot: het apparaat ligt heerlijk in de hand, de letters zijn groot en duidelijk (altijd handig voor mensen met een leesbril) en met enige oefening zijn er gemakkelijk teksten mee te maken. Minpuntje is wel dat ik mijn nagels af moest knippen om de toetsen goed te kunnen bedienen. Vanaf nu kan ik ver van huis mijn email checken en als ik verdwaal (en dat doe ik nog wel eens) heb ik vanaf nu altijd Google maps bij de hand die me de weg wijzen. Ik begon de volledige overgave te begrijpen.

Tot ik op weg naar een afspraak een file inreed. Geen probleem, even bellen dat het wat later wordt. Met één oog op de weg en één oog op de iPhone probeer ik mijn contact te bellen. Helaas, mijn wizzkind had me alles uitgelegd, behalve hoe ik een telefoontje moet plegen.... Na enige vruchteloze pogingen besloot ik dat mijn contact bij het verstrijken van de tijd vanzelf wel doorkreeg dat ik te laat was.

's Avonds was mannelijk hoongelach mijn deel. Ik kan nu bellen, maar of ik ooit ook zo'n verliefde blik in mijn ogen krijg???